Bir zamanlar, yemyeşil ağaçlarla çevrili, kuş seslerinin eksik olmadığı bir vadide Kaplumbağa Tiko yaşarmış.Tiko çok yavaş yürürmüş ama çok dikkatliymiş. Ormanda olup biten her şeyi izler, kimsenin fark etmediği küçük ayrıntıları görürmüş. Diğer hayvanlar ise hep aceleciymiş. Tavşan Piko koşmayı, Sincap Fifi zıplamayı, Geyik Lera hızlıca uzaklara gitmeyi severmiş. Tiko’nun yavaşlığıyla sık sık dalga geçerlermiş. … Devamını oku
Nilüfer yapraklarıyla dolu sakin bir gölette yeşil bir kurbağa yaşarmış. Adı Mimo’ymuş. Mimo çok konuşurmuş. Aklına geleni hemen söylemek istermiş. Başkaları konuşurken beklemezmiş. Göletteki sesleri bastıracak kadar hızlı ses çıkarırmış. Oysa gölet çok şey anlatırmış. Suyun hafif dalgası, rüzgârın yapraklara dokunuşu, böceklerin ritmi… Mimo bunları fark etmezmiş. Çünkü kendi sesi ona daha yakınmış. Bir gün … Devamını oku
Geniş bir çiftliğin ortasında, güneşin toprağı ısıttığı yumuşak bir sabah vakti, sarı tüylü minik bir civciv yaşarmış. Adı Lupi’ymiş. Lupi çok hareketliymiş. Etrafında ne varsa hemen ona ulaşmak istermiş. Yem kabı konulduğunda ilk o koşmak istermiş. Su içileceği zaman öne geçmek istermiş. Diğer civcivler sıraya dizildiğinde Lupi sabırsızlanırmış. Beklemek ona zor gelirmiş. Oysa çiftlik sakinmiş. … Devamını oku
Ay ışığının ormanı gümüş gibi boyadığı bir gecede genç bir kurt yaşarmış. Adı Luan’mış. Luan sessizmiş. Diğer kurtlar ulurken o dinlermiş. Geceyi dinlemeyi severmiş. Yaprakların hışırtısını, baykuşun kanat sesini, uzaktan gelen suyun akışını fark edermiş. Orman onun için sadece bir yer değilmiş. Bir dilmiş. Her ses bir anlam taşırmış. Luan bu dili anlamaya çalışırmış. Sürüsü … Devamını oku
Yağmurdan sonra parlayan bir bahçede, minik bir salyangoz yaşarmış. Adı Piko’ymuş. Piko’nun kabuğu spiral spiralmiş. Yürüyüşü çok yavaşmış. Bahçedeki karıncalar hızlı hızlı giderken, kelebekler bir anda kaybolurken Piko hep geride kalırmış. Sabahları çiğ damlaları yaprakların üzerinde parıldarken Piko yoluna çıkarmış. Gideceği yer hep aynıymış. Büyük ayçiçeğinin gölgesi. Ama oraya varması çok uzun sürermiş. Bazen Piko … Devamını oku
Denizin derinliklerinde, mercanların yumuşak renklerle salındığı sessiz bir koy varmış. Bu koyda, incecik yüzgeçleri olan küçük bir denizatı yaşarmış. Adı Lera’ymış. Lera nazikmiş, dikkatliymiş, çok konuşmazmış. Dalgalar yükseldiğinde mercanların arasına saklanırmış. Büyük balıklar hızla geçerken geri dururmuş. İçinde kocaman bir cesaret varmış ama bu cesaret sessizmiş. Deniz her sabah farklı renklere bürünürmüş. Işıklar suyun içinden … Devamını oku
Ormanın derinlerinde, ağaçların gökyüzüne uzandığı sakin bir vadi varmış. Bu vadide, bal rengi tüylere sahip küçük bir ayı yaşarmış. Adı Miro’ymuş. Miro meraklıymış, her şeyi hemen öğrenmek istermiş. Yaprakların neden düştüğünü, arıların nasıl yol bulduğunu, yıldızların neden kaybolup geri geldiğini düşünürmüş. Ormanda her şey yavaş ilerlerken Miro’nun içi aceleyle doluymuş. Bir gün büyük meşe ağacının … Devamını oku
Sabah ışıkları yumuşacık çimenlerin üzerine düşmüş, küçük bir göl sessizce parlamış. Bu gölün kıyısında minik, yuvarlak kabuklu bir kaplumbağa yaşarmış. Adı Lumo’ymuş. Lumo yavaş yürürmüş ama etrafındaki her şeyi dikkatle izlemeyi severmiş. Yaprakların kıpırtısını, suyun minik halkalarını, rüzgârın fısıltısını fark edermiş. Göl onun için büyük bir dünya gibiymiş. Bir gün gölün kıyısında parlayan tatlı su … Devamını oku
Gökyüzünün en tatlı kırlangıcı Lala, uçmayı çok severmiş. Ama bazı günler rüzgâr çok sert estiğinde cesareti kırılırmış. Bir sabah yuvasından baktığında dalların rüzgârla sallandığını görmüş ve “Bugün uçmasam mı acaba?” diye düşünmüş. Tam o sırada ağacın altından bir ses yükselmiş. Küçük ördek Mimi, gölete gitmek istemiş ama otların arasındaki yolu bulamayınca korkmuş. “Lala, bana yukarıdan … Devamını oku