Nilüfer yapraklarıyla dolu sakin bir gölette yeşil bir kurbağa yaşarmış. Adı Mimo’ymuş. Mimo çok konuşurmuş. Aklına geleni hemen söylemek istermiş. Başkaları konuşurken beklemezmiş. Göletteki sesleri bastıracak kadar hızlı ses çıkarırmış. Oysa gölet çok şey anlatırmış. Suyun hafif dalgası, rüzgârın yapraklara dokunuşu, böceklerin ritmi… Mimo bunları fark etmezmiş. Çünkü kendi sesi ona daha yakınmış. Bir gün … Devamını oku
Ay ışığının ormanı gümüş gibi boyadığı bir gecede genç bir kurt yaşarmış. Adı Luan’mış. Luan sessizmiş. Diğer kurtlar ulurken o dinlermiş. Geceyi dinlemeyi severmiş. Yaprakların hışırtısını, baykuşun kanat sesini, uzaktan gelen suyun akışını fark edermiş. Orman onun için sadece bir yer değilmiş. Bir dilmiş. Her ses bir anlam taşırmış. Luan bu dili anlamaya çalışırmış. Sürüsü … Devamını oku
Ormanın kıyısında yaşayan minik kirpi Moko, kimseye zarar vermek istemeyen çok zarif bir kirpiymiş. Ama dikenleri yüzünden diğer hayvanlar ona yaklaşmaya çekiniyormuş. Moko ise “Keşke ben de sarılabilsem…” diye düşünürmüş. Bir sabah, çimenlerde dolaşırken ağlamakta olan küçük kaplumbağa Luluyu görmüş. Lulu’nun kabuğunun bir tarafı çamur olmuş ve kendi başına temizleyemiyormuş. Moko dikkatlice yanına yaklaşmış. “İstersen … Devamını oku