Yeşilin her tonuna sahip büyük bir ormanda, parlak gözleri ve kabarık kuyruğuyla tanınan bir tilki yaşarmış. Bu tilkinin adı Toli’ymiş. Toli, diğer hayvanlardan farklı olarak, bulmacaları çözmeyi ve sırları ortaya çıkarmayı çok severmiş. Bir gün, eski bir sandık bulmuş ormanın derinliklerinde. Sandığın içinde yıpranmış, kenarları yanık bir harita varmış!
Haritanın üzerinde ilginç işaretler, garip yollar ve “Büyük Sürprizin Yolu” yazılıymış.
Toli hemen heyecanla arkadaşlarını toplamış: Kaplumbağa Tuka, tavşan Pufi ve sincap Lili.
— “Bakın ne buldum! Belki bu bir define haritasıdır!” demiş gözleri parlayarak.
— “Ama yollar karmaşık görünüyor,” demiş Tuka endişeyle.
— “İşte tam da bu yüzden birlikte çözmeliyiz,” demiş Toli kararlı bir şekilde.
Böylece dörtlü, haritanın gösterdiği yoldan yürümeye başlamış. İlk durak, “Konuşan Kaya”ymış. Kaya, garip bir bilmece sormuş:
— “Ne kadar alırsan, o kadar büyürüm. Ben neyim?”
Toli hemen cevabı bulmuş:
— “Çukur!”
Kaya bir anda yana kaymış ve gizli bir geçit açılmış. Geçitten geçtiklerinde dev bir labirentle karşılaşmışlar. Lili yukarıdaki ağaç dallarından yolu gözetleyerek onlara yardım etmiş. Pufi, dar geçitlerde hızla zıplayarak ilerlemiş. Tuka ise sabırla haritayı taşımış.
Sonunda ormanın en derin yerine varmışlar. Haritada “Büyük Sürpriz” işaretli yerde, kocaman bir kutu duruyormuş. Heyecanla kapağı açmışlar ama içinden altınlar ya da mücevherler çıkmamış. Kutunun içinde renkli kağıtlar, boya kalemleri, kitaplar ve bir not varmış:
“Gerçek hazine, birlikte geçen zaman, paylaşım ve dostluktur.”
Herkes önce biraz şaşırmış ama sonra gülümseyerek birbirine sarılmış. Çünkü gerçekten de bu macera, birlikte yaşadıkları en unutulmaz an olmuş. O günden sonra Toli ve arkadaşları her hafta harita çizip kendi maceralarını yaratmaya başlamışlar.
Toli her seferinde şöyle dermiş:
— “Harita neyi gösterirse göstersin, en değerli yol arkadaşlıktır.”