Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde ormanın derinliklerinde yaşayan bir ayı varmış. Ayı, çok akıllı ve temiz kalpliymiş, ama aynı zamanda çok yalnızmış.
Bir gün, ormanda dolaşırken, bir kuyuya rastlamış. Kuyunun içinde su olduğunu gördü ve susuzluğunu gidermek için içmek istemiş. Ancak, kuyunun kenarına yaklaştığında, bir de ne görsün? Kuyunun içinde bir tavşan varmış! Tavşan ayının geldiğini görünce ona seslenmiş “Hey, ayı arkadaş! Lütfen beni buradan çıkar mısın? Ayağım kaydı ve suya düştüm ne kadar çırpınsam da çıkamadım” demiş. Ayı “Peki benden korkmuyor musun?” Diye sormuş. Tavşan “Korkuyorum ama bir yandan da sana güvenmek istiyorum” demiş. Ayı tavşanın cesaretini çok sevmiş ve ona yardım etmek istemiş. Elini uzatmış ve tavşanı sudan çıkarmış. Tavşan rahat bir nefes almış “Beni kurtardığın için çok teşekkür ederim, senin iyi bir ayı olduğunu tahmin etmiştim” demiş. Ayı “Bana güvendiğin için çok teşekkür ederim, herkes iri olmamdan dolayı benden korkuyor. Ama ben bugüne kadar kimseye zarar vermedim.” demiş. Tavşan “Çok haklısın, senin bu iyi kalbini herkese anlatacağım söz veriyorum” demiş.
O günden sonra ayı ve tavşan çok yakın arkadaş olmuşlar, ormanda birlikte vakit geçirmeye başlamışlar. Birlikte oyun oynamışlar, sohbet etmişler her zaman birbirlerine destek olmuşlar. Onlar ormanın en mutlu ve en güçlü arkadaşı olmuşlar.
Daha fazla kısa masal okumak isterseniz Kısa Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.