Bir zamanlar küçük bir köyde, annesi tarafından kırmızı bir başlık hediye edilen bir kız yaşarmış. Herkes ona “Kırmızı Başlıklı Kız” dermiş. Bir gün annesi ona bir sepet hazırlamış: içinde taze ekmek, peynir ve reçel varmış.
“Bunları büyükannenin evine götüreceksin. Yolda dikkatli ol, kimseye yolunu saptırmayacaksın,” demiş annesi.
Kırmızı Başlıklı Kız sevinçle yola koyulmuş ama ormanın sessizliği onu meraklandırmış.
Ormanda yürürken bir kurtla karşılaşmış. Kurt kurnazca sormuş:
“Nereye gidiyorsun, küçük kız?”
“Büyükannemin evine gidiyorum, yolda dikkat edeceğim,” demiş Kırmızı Başlıklı Kız.
Ama kurt hızlı bir şekilde kendi yolunu kullanmış ve büyükannenin evine daha önce varmış. Kapıyı açıp yaşlı kadını yutmuş ve onun yerine geçmiş.
Kırmızı Başlıklı Kız eve geldiğinde, büyükannesinin yatağında garip bir şey fark etmiş: “Büyükannem, gözlerin neden bu kadar büyük?”
“Seni daha iyi görmek için,” demiş kurt.
“Büyükannem, kulakların neden bu kadar büyük?”
“Seni daha iyi duymak için,” demiş kurt.
“Büyükannem, ağzın neden bu kadar büyük?”
“Seni daha iyi yemek için!” demiş kurt ve Kırmızı Başlıklı Kız’ı yakalamak için atılmış.
Tam o anda ormanın içinden geçen bir oduncu sesleri duymuş. Eve girmiş ve kurdu görmüş. Kendi cesareti ve keskin bıçağıyla kurdu etkisiz hale getirmiş, büyükannenin sağ salim kurtulmasını sağlamış.
Kırmızı Başlıklı Kız bir daha asla yoldan sapmamış, ormanda kimseye güvenmemiş ve annesinin sözlerini hatırlamış.
Köydeki herkes bu hikayeyi anlatmış: “Merak ve dikkatsizlik, tehlikeleri davet eder; cesaret ve dikkat ise hayat kurtarır.”