Tısır Ormanı’nda her sabah kuşlar şarkılar söylermiş. Ama ormanın bir köşesinde Topik adında sesini çok az çıkarabilen bir tavşan yaşarmış. Topik, şarkı söylemeyi çok sevse de sesi kısık diye utanırmış. Her gün diğer hayvanlar yüksek sesle şarkı söylerken o sessizce oturur, kendi şarkısını sadece kendi içinde mırıldanırmış.
Bir gün ormanda büyük bir müzik şenliği düzenlenmiş. Bütün hayvanlar kendi sesleriyle bir melodi oluşturacakmış. Topik ise kenarda sessizce oturmuş, “Benim sesim yetmez…” diye düşünmüş. Tam o sırada ormanın derinliklerinden bir ayı kükremesi duyulmuş! Hayvanlar paniklemiş ama Topik hızlıca durumu fark etmiş. Ayı korkmuş bir yavruymuş ve yolu kaybetmiş. Topik yumuşak sesiyle yavru ayıya: “Korkma, seni annenin yanına götürelim.” demiş. Tavşanın sakin ve güven veren sesi, yavru ayıyı rahatlatmış. Diğer hayvanlar şaşkınlığa düşmüş: “Topik! Sesin küçük olsa da yüreğin büyükmüş!” Yavru ayı annesine kavuşunca, Topik’in sesi ormanda yankılanmış ve herkesin kalbine dokunmuş.
O gün ormandaki tüm hayvanlar, sesin büyüklüğünden ziyade yüreğin büyüklüğünün önemli olduğunu öğrenmiş. Topik artık şenliklerde de korkmadan şarkısını mırıldanıyor, küçük sesiyle bile büyük mutluluklar yaratıyormuş.