Yeni Arkadaş Edinen Maymun Masalı

Ormanın derinliklerinde, bir maymun ailesi yaşardı. Bu ailenin en küçük üyesi, çok yaramaz ve meraklı bir maymundu. Adı da Mimi idi. Mimi, her gün ormanda yeni yerler keşfetmeyi, yeni oyunlar bulmayı çok severdi. Ama ailesi, onun tehlikeye düşmesinden korktuğu için, onu çok sıkı korurdu. Mimi, bazen ailesinin yanından kaçıp, ormanda tek başına dolaşmak isterdi. Ama hep biri onu yakalar, geri getirirdi.

Bir gün, Mimi, yine ailesinden gizlice uzaklaştı. Ormanda ilerledikçe, daha önce görmediği bir yerle karşılaştı. Burası, çok güzel çiçeklerle dolu bir bahçeydi. Mimi, bahçeye girdi. Çiçeklerin arasında, renk renk kelebekler uçuşuyordu. Mimi, kelebekleri yakalamaya çalıştı. Ama hiçbirine ulaşamadı. Tam pes edecekken, bir ses duydu: “Merhaba, sen kimsin?” Mimi, sesin geldiği yere baktı. Bir ağacın altında, küçük bir kız oturuyordu. Kızın yanında da, bir sepet vardı. Sepetin içinde, meyveler ve kurabiyeler duruyordu. “Ben Mimi, dedi maymun. Sen kimsin?” “Ben Leyla, dedi kız. Burası benim bahçem. Sen nereden geldin?” “Ben ormandan geldim, dedi Mimi. Ben bir maymunum.” “Ben de biliyorum, dedi Leyla. Seni çok sevdim. Benimle oynamak ister misin?” Mimi, kızın teklifine çok sevindi. Onunla oynamayı çok isterdi. Ama ailesinin onu aradığını da biliyordu. Biraz tereddüt etti. “Tamam,” dedi sonunda. “Ama çok uzun kalamam. Ailem beni arıyor olabilir.” “Tamam”, dedi Leyla. “O zaman hemen oynayalım.” Leyla, sepetinden bir kurabiye çıkardı. Mimi’ye uzattı. “Al, dedi. Bu kurabiyeleri ben yaptım. Çok lezzetli.” Mimi, kurabiyeyi aldı. Bir ısırık aldı. Gerçekten de çok lezzetliydi. Mimi, kurabiyeyi bitirdi. Leyla, ona bir tane daha verdi. “Teşekkürler”, dedi Mimi. “Çok güzel kurabiyeler yapmışsın.” “Rica ederim, dedi Leyla. Sen de çok tatlısın.” Leyla, Mimi’yi sevdi. İkisi de çok eğlendi.

Mimi ve Leyla, birbirlerine sarıldılar. Arkadaş oldular. “Seni çok sevdim”, dedi Leyla. “Ben de seni çok sevdim,” dedi Mimi. “Sen yine gelir misin?” dedi Leyla. “Tabii,” dedi Mimi. “Sen de beni yine bekler misin?” “Elbette” ,dedi Leyla. “Seni hep beklerim.” Mimi ve Leyla, vedalaştılar. Mimi, ormana geri döndü. Ailesi, onu çok özlemişti. Ona kızdılar. Ama sonra, onu affettiler. Mimi, onlara yeni arkadaşından bahsetti. Onlar da sevindiler. Mimi, artık daha mutluydu. Her gün, Leyla ile buluşup, oynuyordu. Leyla da onu çok seviyordu. İkisi de çok mutluydu.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz.

Yorum yapın