Elvan
Tavşan Titi, baharın ilk günlerinde ormanda dolaşmayı çok severmiş. Bir gün topladığı taze havuçları sepetine doldurmuş. Ama sepet o kadar dolmuş ki Titi taşımakta zorlanmış. Yolda koştururken minik bir sincabın, Fifi’nin, karnının guruldadığını duymuş. Titi hemen durmuş, sepetine bakmış. “Bu kadar havucu ben tek başıma yiyemem ki!” diye düşünmüş. Havuçların bir kısmını Fifi’ye uzatmış. Fifi … Devamını oku
Ormanın kıyısında yaşayan minik kirpi Moko, kimseye zarar vermek istemeyen çok zarif bir kirpiymiş. Ama dikenleri yüzünden diğer hayvanlar ona yaklaşmaya çekiniyormuş. Moko ise “Keşke ben de sarılabilsem…” diye düşünürmüş. Bir sabah, çimenlerde dolaşırken ağlamakta olan küçük kaplumbağa Luluyu görmüş. Lulu’nun kabuğunun bir tarafı çamur olmuş ve kendi başına temizleyemiyormuş. Moko dikkatlice yanına yaklaşmış. “İstersen … Devamını oku
Minik kaplumbağa Tumu, gölün kenarında yaşayan çok meraklı bir hayvandı. Her sabah güneş doğarken kabuğunu parlatır, sonra yeni şeyler öğrenmek için ormanın içine doğru kısa bir yürüyüşe çıkardı. Fakat Tumu’nun bir sorunu vardı: Diğer hayvanlara göre çok daha yavaş yürüyordu ve bazen bundan utanıyordu. Bir gün ormanda gezinti yaparken hızlı koşan tavşanlar, dallar arasında zıplayan … Devamını oku
Ormanda yaşayan küçük tavşan Pufu, oyuncaklarını çok severdi. Ama bir sorunu vardı: Oynamayı bitirince onları hep yerde bırakıyordu. Bir gün odası öyle dağınık oldu ki, en sevdiği kırmızı topunu bile kaybetti. O sırada kapıdan arkadaşı sincap Cikcik geldi. “Pufu, topunu neden bulamıyorsun?” diye sordu. Pufu üzgünce cevap verdi: “Odalar kendiliğinden toplanmıyor mu?” Cikcik gülümsedi. “Hayır … Devamını oku
Ormanın yumuşak bir köşesinde minicik bir ayıcık yaşarmış. Adı Pofuymuş. Pofu her sabah gözlerini açar açmaz çevresine bakmayı severmiş. Bir sabah uyandığında yerde ışıl ışıl parlayan sarı bir yaprak görmüş. Yaprak o kadar parlakmış ki sanki güneş onun içinde uyuyormuş. Pofu heyecanla yaprağı almış ve koklamış. “Ne güzel,” demiş kendi kendine. Sonra yaprağı kimse görmesin … Devamını oku
Ormanın derinlerinde, güneş ışığının yapraklardan süzülerek yere düşmeyi sevdiği uzun bir patika varmış. Bu patikada, gözleri merakla parlayan bir tilki yaşarmış. Adı Liloymuş. Lilo her gün ormanın renklerini toplarmış. Kırmızı çileklerin parlaklığını, sarı çiçeklerin sıcaklığını, mavi göletin sakinliğini izlemeyi çok severmiş. Fakat bir sabah, patikadan geçerken fark etmiş ki yerdeki sarı yapraklar sanki biraz solmuş. … Devamını oku
Güneş yeni doğmuş ve orman çayırına altın rengi bir ışık yaymış. Çayırın ortasında sevimli bir kirpi yaşarmış; adı Pıtırtıymış. Pıtırtı her sabah uyanır uyanmaz çalıların arasından çıkıp etrafı dinlermiş. O gün kulağına çok hafif bir melodi çarpmış. Sanki rüzgâr bir şarkı taşıyormuş ama şarkının sonu bir türlü tamamlanmıyormuş. “Bu melodi nereye gidiyor?” diye merak eden … Devamını oku
Ormanın kıyısında, yapraklarla örtülü yumuşak bir patika varmış. Bu patikanın hemen yanında minicik bir kaplumbağa yaşarmış. Adı Tırtıkmış. Tırtık her sabah kabuğunun içinden yavaşça çıkar, ormanın seslerini dinlermiş. Kuşların şarkıları, rüzgârın fısıltısı, dere kenarında kurbağaların cıvıltıları… Hepsi Tırtık’ın içini ısıtırmış. Fakat Tırtık’ın küçük bir sıkıntısı varmış: O, ormanın diğer hayvanlarıyla tanışmaya çekinirmiş. Uzakta oynayan tavşanlara, … Devamını oku
Bulutların arasında yaşayan minik bulut Bibo, gökyüzünü renklendirmeyi çok severmiş. Diğer bulutlar bembeyaz dolaşırken Bibo bazen pembe, bazen turuncu tonlarına bürünürmüş. Bir gün gökyüzü fırçasını eline almış ve tüm bulutları boyamak istemiş. Ama rüzgâr çok hızlı estiği için çizgileri hep dalgalanmış. Bibo önce hayal kırıklığına uğramış ama sonra rüzgârın melodisini dinlemeye karar vermiş. Rüzgâr yavaşladığı … Devamını oku